ระบบเศรษฐกิจ

1. การเกษตร/การประมง/การปศุสัตว์/การพาณิชย์

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านการเกษตรกรรมเป็นหลัก โดยเฉพาะการทำนาซึ่งมีผลผลิต  400  กิโลกรรมต่อไร่ และมีการปลูกพืชผักสวนครัวเพื่อใช้บริโภคในครัวเรือนในการทำนาของประชากรในพื้นที่จะเป็นการอาศัยธรรมชาติเป็นหลัก ส่วนการชลประทานมีเป็นส่วนน้อย

นอกจากอาชีพหลักแล้วประชากรส่วนใหญ่ยังประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์ โดยปล่อยให้หาอาหารกินตามธรรมชาติ แต่นับเป็นสัตว์เลี้ยงที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง ได้แก่ วัว กระบือ สุกร ส่วนสัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงเป็นปกติประจำวัน    โดยปล่อยให้หาอาหารกินเองตามธรรมชาติ แต่เป็นอาหารพื้นบ้านและใช้เป็นอาหารประจำวัน โดยไม่ต้องซื้อหา    ได้แก่ ไก่ เป็ดเป็นต้น

ประชากรส่วนหนึ่งประกอบอาชีพการทำหัตกรรมพื้นบ้าน เช่น เย็บผ้า สานเสื่อจากต้นกก ทอผ้าไหม เป็นต้น   ส่วนการค้าขายมีบ้าง โดยมากจะตั้งเป็นกลุ่มร้านค้าชุมชนและมีการตั้งกลุ่มอาชีพบ้าง แต่ยังไม่มีกิจกรรมดำเนินการของกลุ่มอย่างต่อเนื่องหน่วยธุรกิจ/รัฐวิสาหกิจในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

- ปั๊มน้ำมันขนาดใหญ่                     1                      แห่ง

-ปั๊มน้ำมันขนาดเล็ก ( ปั๊มหลอด )     13                     แห่ง

-โรงสีชุมชน                                 11                     แห่ง

-โรงสีเอกชน                                11                     แห่ง     

-ร้านค้าเอกชน                              25                     แห่ง

-ร้านค้าชุมชน                               10                     แห่ง

2. กลุ่มองค์กรภาคประชาชน

            องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ มีการดำเนินการกิจกรรมมวลชนภายในของแต่ละหมู่บ้าน  และระดับตำบล โดยแบ่งออกได้ดังนี้

            -คณะกรรมการพัฒนากลุ่มสตรีระดับตำบล     จำนวน               1          คณะ

            -คณะกรรมการพัฒนากลุ่มสตรีระดับหมู่บ้าน   จำนวน               13         คณะ     

            -คณะกรรมการพัฒนากลุ่มเยาวชนระดับตำบล   จำนวน             1         คณะ

            -คณะกรรมการพัฒนากลุ่มเยาวชนระดับหมู่บ้านจำนวน             13         คณะ

3. การท่องเที่ยว

องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ มีแหล่งโบราณสถานเก่าแก่คือ ปรางค์กู่ท้าวคันธนาม ตั้งอยู่ที่วัดกู่คันธนาม บ้านกู่คันธนาม หมู่ที่ ๙  ตำบลยางคำ อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นสถานที่สำหรับศึกษาทางประวัติศาสตร์ มีโบราณวัตถุเก่าแก่อยู่ในยุคสมัยพุทธศตวรรษที่  ๑๘  ซึ่งสำนักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติที่  ๘  อุบลราชธานี ได้ดำเนินการขุดแต่งเมื่อปีพุทธศักราช  ๒๕๔๕  พบศิลปวัตถุ โบราณวัตถุ จำนวน  ๗  รายการ

องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทห่างไกลจากตัวจังหวัดแต่การคมนาคมสะดวก มีแหล่งโบราณวัตถุแต่ยังไม่ได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเท่าที่ควร หากมีการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว คาดว่าจะเป็นสถานที่ที่เหมาะควรแก่การเป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อศึกษาทางประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังเป็นพื้นที่ที่เป็นป่าดงดิบแต่ยังไม่ได้รับการอนุรักษ์และพื้นฟูให้อุดมสมบูรณ์  หากมีการฟื้นฟูให้คงสภาพดังเดิมแล้วจะเป็นแหล่งที่เต็มไปด้วยอาหารธรรมชาติอย่างแน่นอน

4. แรงงาน

ในเขตพื้นที่บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ มีประชากรในวัยแรงงานเพียงพอสำหรับงานพัฒนาด้านๆ ไม่ว่าจะเป็นด้านอุตสาหกรรม ด้านเกษตรกรรม และแรงงานจำนวนมากในเขตพื้นที่เหล่านี้เป็นแรงงานที่มีคุณภาพอย่างเพียงพอ ซึ่งประชากรในวัยแรงงานและมีคุณภาพเหล่านี้จะเป็นฐานในการพัฒนาต่อไป